Unforced Errors

I have been watching Tennis, Shuttle cork and the like from my teenage (did not have TV before that). The phrase unforced errors keeps getting repeated in these games. It actually means that the player sent the ball out or served wrong though he/she was not pushed to do that.

On the day of Wimbledon finals this year, this phrase struck me like never before; it keeps ringing in my ears constantly. How many unforced errors we do daily, that reduce our performance and ultimately our ability win the game of life!!! The justifications we give, the stories we build for these justifications, the mistrust that gets created because of these stories, the procrastination, obsessions… the list goes on. We do this so much that we do not even realise that these are unforced errors

The count of unforced errors the players make is tracked by software designed for the purpose. I wonder, in our lives, how can we identify and count them!!! If we can’t even measure them, how are we going to reduce them!!!

The Wimbledon Finals

I was watching the all interesting Wimbledon finals last Sunday. The match was so interesting that I forgot my dinner till it ended. But then, when the match ended, I felt so heavy that I could not eat my dinner!!! It was so hard to see Murray crying. That shook me!!! He is world no 4 and he fought the finals in Wimbledon and gave tough fight to the world no 1. It is no small achievement. He fell down several times during the match and a few of them are really nasty. In spite of that he fought the best fight!!! But he cried at the end!!!

I was reminded of a very successful lady I met a few weeks back in a meeting. She is a co-founder of an IT organization. She was sharing a very critical moment in her life. She said about a few months back she was in the verge of committing suicide in fear of failure. I was shocked to hear the statement. How can somebody at that height could think of such a thing!!! She has enough money to run her life; she has given livelihood for so many people; she has groomed so many leaders; she has supported a lot of customers to succeed in their businesses; in spite of all this she made that statement!!!

I strongly believe that the world moves only because of the dissatisfied lot. Only when you are not satisfied with what is available, you strive to make it better; inventions, discoveries, innovations etc. happen only at that level. But then, if your dissatisfaction motivates you to fix it, it is a good sign; if it breaks you then it is the worst thing that can happen to you. I am happy that in both the above cases, they did not take the extreme step; but what is disturbing is the way the expressed the grieve.

I hope the human kind learns to convert the dissatisfaction to innovation not the other way around!!!

சமன் செய்து சீர் தூக்கும் கோல்கள்

பலமுறை ஆலோசித்து அதன் பின்பே திரையரங்கு செல்வோம். குறுந்தகட்டின் மூலமோ இணையதளங்கள் மூலமோ பார்ப்பதில்லை. அதனால், ஒரு வருடத்தில் நான் பார்க்கும் படங்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம், அதுவும் ஒரு கை விரலில்!!!

அரவானைப் பார்த்து வந்த நண்பர்களுக்குள் தீவிர கருத்து வேறுபாடுகள். களவைத் தொழிலாகக்கொண்ட பாலைநிலத்து மக்களை தமிழ் இலக்கண பாடத்தில் படித்ததோடு மறந்தேபோயிருந்தது. அவர்கள் வாழ்வு எப்படியிருந்திருக்கும் என்ற யோசனையுடன்தான் சென்றேன். கதைக்களமும் கதை சொன்ன விதமும், கதை சொல்லும் கருத்தும் வாழ்வின் வேறொரு தளத்துக்கு என்னைக் கொண்டுசென்றதாகவே உணர்கிறேன்.

கலீல் ஜிப்ரனின் கவிதையொன்று! போர் என்ற தலைப்பில் வெகு காலத்திற்கு முன் படித்தது; திருடன் ஒருவனது கண் நெசவாளன் வீட்டில் திருடச் சென்ற இடத்தில் தறியில் பட்டு குருடாகிவிடும். இந்த வழக்கை விசாரித்த மன்னன் நெசவாளன் கண்ணைப் பறிக்கச் சொல்லி உத்தரவிடுவான். தறியின் இரு ஓரங்களையும் பார்ப்பதற்காக தனக்கு இரு கண்களும் வேண்டும் என்றும், தனது பக்கத்து வீட்டில் வாழும் செருப்பு தைப்பவனுக்கு தொழில் செய்ய இரண்டு கண்கள் தேவையில்லை என்றும் நெசவாளி முறையிடுவான். மன்னனும் அந்த 'நியாயமான' வாதத்தைக் கேட்டு செருப்பு தைப்பவனது கண்ணைக் குருடாக்க உத்தரவிடுவான். நீதி நிலை நாட்டப் பெற்றதாக நாடு மன்னனைக் கொண்டாடும்.

நல்ல கவிதை ரசிக்கவைக்கும்; வாசித்த பின் சிந்திக்கவைக்கும்; பல நாட்களுக்கு ஏன் பல வருடங்களுக்குப்பின்னும் மனதில் எங்கோ ஓர் இடத்தில் இருந்துகொண்டு அவ்வப்போது நினைவலைகளில் படகோட்டும்; நமது சிந்தனைகளின் ஓட்டத்தையே மாற்றிக்காட்டும்

அரவானைப் பார்த்து 24 மணி நேரம் முடிந்தாலும் கலீல் ஜிப்ரனின் இந்த வரிகளும், சின்னானின் மரணமும், பாளையக்காரனது தீர்ப்பும், வன்மமும், இமையை உறுத்தும் துரும்பாக, எந்த வேலை செய்தாலும் மனதின் அடியில் ஊடறுத்து ஓடிக்கொண்டேயிருக்கின்றன. இது போல எத்தனை முறை நீதி நிலை நாட்டப்பெற்றிருக்கிறது இப்புவியில்!!! சமன் செய்து சீர் தூக்கும் கோல்கள்தான் எத்தனை எத்தனை!!!

ஓடிப் போன புத்தர்கள்

நான் ஒரு process consultant. Project Manager - ஆக இருந்து process consultant ஆக மாறியவள். எப்படி ஒரு மென்பொருளை உருவாக்குவது என்று பிற மேலாளர்களுக்கும் கணிப்பொறியியலாளர்களுக்கும் சொல்லிக்கொடுக்கும் பணி. மென்பொருள் மேலாளராக இருப்பதை விட இந்த பணி சில விதங்களில் சிரமமானது என்றாலும், பல விதங்களில் எளிது.

சில நாட்களுக்கு முன்னால் புத்தரின் வாழ்க்கையைப்பற்றிப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். வாழ்க்கையின் வெப்பம் தாளாது குடும்பத்தை விட்டோடி அதன் பின் எப்படி நல்ல விதமாக வாழ்வது என்று உபதேசித்தார் என்பதைப் படித்தபோது எனக்கு ஏனோ process consultants-ன் நினைவு வந்தது!!!

Two months of silence

I did not write for exactly two months. It is not just because I was busy in other things. But it is also because I wanted to avoid making judgements of the happenings around me. 

But I do not think I have succeeded a bit :-) It is just that I had not put it on writing; I had made judgements mentally; even after great efforts not do it, I had shared my judgements orally. 

I am wondering, if anyone can communicate to another person, without making judgements!!! Most of the communications we (not only me) make are around the judgements we make. It need not be dissatisfaction but just criticisms. Most of the jobs we perform are also around making judgements. I could sense that there is a difference between decisions and judgements; and also that judgments we make are subject to change depending on which side of the story is known to us. But I am finding it hard to decide without judging.

I will be grateful if someone could teach me how do you make decisions without judging. Are they referring to perceptions / prejudice when they talk about judgement? I am not sure. Or do they mean that you should not judge people but you can judge ideas, actions, results and facts?

I am not looking for another dose of philosophical response. What I need is techniques!!! Can anyone help me?